Τι είδους υποστήριξη σας ενδιαφέρει;

Οι συμπεριφορές που σκοτώνουν την κινητοποίηση στις επιχειρήσεις

Ενημερώθηκε: Μαρ 2


Το θέμα των ημερών είναι η κακοποίηση και η κακομεταχείριση στον εργασιακό χώρο. Όλα ξεκίνησαν από τον αθλητισμό με την καταγγελία την Σοφίας Μπεκατώρου για σεξουαλική κακοποίηση και εξελίχθηκαν σαν ντόμινο μέχρι το χώρο του θέατρου με την δημόσια καταγγελία της Ζέτας Δούκα όπου μπήκε στο διάλογο και το θέμα της λεκτικής και ψυχολογικής κακοποίησης στο βωμό της "επιτυχίας".

Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, το πρόβλημα είναι γενικότερο. Αφορά κάθε επαγγελματικό, και όχι μόνο, χώρο σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό. Ποιος δεν έχει δεχτεί προσβλητικά σχόλια από ανωτέρους του ή δεν έχει έναν φίλο που έχει ζήσει κάτι αντίστοιχο; Σε πολλές περιπτώσεις αυτό είναι μια συνηθισμένη κατάσταση, ενώ οι άνθρωποι που το δέχονται τείνουν να πιστεύουν ότι είναι το "φυσιολογικό και αναπόφευκτο".

Πώς όμως αυτό προκύπτει και πού πραγματικά βοηθάει;


Η επιχειρησιακή κουλτούρα: "Η αυστηρότητα για την επιτυχία":

Η επιχειρησιακή κουλτούρα είναι το σύνολο των αντιλήψεων και συμπεριφορών με τις οποίες αλληλεπιδρούν τα μέλη μιας επιχείρησης, τόσο μεταξύ τους όσο και με εξωτερικούς συνεργάτες, προμηθευτές και πελάτες. Συμπεριλαμβάνει όλες τις αξίες, τις αρχές και τα πιστεύω και αποτελούν τις κατευθυντήριες που ορίζουν ποιες συμπεριφορές είναι επιτρεπτές εντός της συγκεκριμένης επιχείρηση και ποιες όχι.

Η επιχειρησιακή κουλτούρα συμβάλλει στην διατήρηση ελέγχου εντός της επιχείρησης καλλιεργώντας συντονισμό και κινητοποίηση.

Κάποιες φορές, ωστόσο, η διατήρηση ελέγχου συνδέεται λανθασμένα με την επιβολή εξουσίας, την προσβολή και την υποτίμηση των εργαζομένων, με αποτέλεσμα να καλλιεργείται μια λανθασμένη κουλτούρα εντός αυτών των επιχειρήσεων.

Μια συχνή αντίληψη που συμβάλλει στην εμφάνιση τέτοιων φαινομένων είναι πως "πρέπει να υπάρχει αυστηρότητα, αν θέλουμε αποτελέσματα". Η αντίληψη αυτή έχει λογική υπόσταση, εφόσον η αυστηρότητα εκφράζεται με σεβασμό. Ωστόσο, δεν αντιλαμβάνονται όλοι την αυστηρότητα με τον ίδιο τρόπο.


Ο ηγέτης:

Ένας πραγματικός ηγέτης δε κρίνεται από τον τίτλο, αλλά από τη συμπεριφορά του και την επίδρασή της στους άλλους.

Δεν κρίνεται από την ιδιότητα του να αναγκάζει τους άλλους να κάνουν αυτό που ορίζει, αλλά από το Όραμα του και τον τρόπο του να το επικοινωνεί και να συντονίζει μια ομάδα ανθρώπων για να το πετύχουν. Ο ρόλος και η συμπεριφορά του κάθε ανθρώπου σε ηγετική θέση, επηρεάζουν την κουλτούρα της εταιρίας και την κινητοποίηση των εργαζομένων σ' αυτή. Φυσικά, η αυστηρή, αντικειμενική αξιολόγηση είναι σημαντικό στοιχείο ώστε να υπάρχει συντονισμός, τάξη και αποτέλεσμα μέσα στον εργασιακό χώρο. Σε ορισμένες περιπτώσεις η αυστηρή κριτική προσβάλλει, απελπίζει και καταστρέφει κάθε είδους κινητοποίηση ενώ ο άνθρωπος που την ασκεί χάνει την ηγετική του επιρροή. Πότε όμως η αυστηρότητα ξεφεύγει από τα επιτρεπτά όρια και καταστρέφει την κουλτούρα της εταιρίας;

Τα όρια:

Υπάρχουν σαφή όρια μεταξύ αυστηρής αξιολόγησης και προσβολής. Παραθέτουμε παρακάτω τα βασικότερα.

  • Το θέμα: Το θέμα πρέπει να αφορά τη διαδικασία και όχι το άτομο. Άλλο είναι το "Απέτυχες!" και άλλο το "η διαδικασία απέτυχε"- Άλλο το "δεν είσαι αποτελεσματικός" και άλλο "η διαδικασία δεν είχε αποτέλεσμα.". Ακόμα και αν αφορούν το άτομο θα πρέπει να επικεντρώνονται στην απόδοση του ή στα αποτελέσματα πχ "Η απόδοσή σου δεν ήταν η αναμενόμενη". Παράλληλα, είναι εμφανές ότι οι φράσεις που επικεντρώνονται στο άτομο, μοιάζουν να απορρίπτουν κάθε πιθανότητα να τα καταφέρει όσο και αν προσπαθήσει. Είναι άραγε αυτό που χρειάζεται μια εταιρία για να αυξήσει την παραγωγικότητά της;

Ασκούμε κριτική στη διαδικασία, την κατάσταση, την απόδοση ή στα αποτελέσματα αλλά όχι στον χαρακτήρα και την αξία του ατόμου.
  • Τα "ποτέ", "πάντα" και "τίποτα": Οι λέξεις αυτές, προδικάζουν και καθορίζουν το τι μπορεί και τι δε μπορεί να κάνει κάποιος ,κάτι που μόνο ο ίδιος μπορεί να ξέρει. Μερικές απαγορευμένες φράσεις είναι "Ποτέ δεν θα τα καταφέρεις", "Πάντα αποτυγχάνεις σ' αυτό". Αντί αυτών των φράσεων, θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε φράσεις που κινητοποιούν τον άνθρωπο να αλλάξει και να βελτιωθεί πχ "Σήμερα δεν τα κατάφερες" ή "Αυτή τη φορά δεν πήγε καλά".

Αυτό που πολλοί άνθρωποι δυστυχώς δεν αντιλαμβάνονται, είναι ότι αυτές οι λέξεις πέρα από το ότι προσβάλουν τον απέναντι, σκοτώνουν και την κινητοποίηση.
  • Οι ταμπέλες: Οι ταμπέλες είναι ίσως το πλέον εμφανές στοιχείο ότι μια συμπεριφορά ξεφεύγει από τα αποδεκτά πλαίσια. Παγιδεύουν το άτομο και το πείθουν ότι ίσως πράγματι να είναι "άχρηστος", "τεμπέλης", "απρόσεκτος" και πολλά άλλα. Υπάρχει άραγε οποιοδήποτε θετικό αποτέλεσμα, που μπορεί προκύπτει από τη χρήση των ταμπελών;

Από τις ταμπέλες που επικεντρώνονται σε μια ικανότητα του ατόμου, μέχρι αυτές που αφορούν συγκεκριμένες ιδιότητες ή την εθνικότητα, οι ταμπέλες περιορίζουν, χαρακτηρίζουν αυθαίρετα αλλά και παγιδεύουν τον άνθρωπο που τις φοράει.
  • Συλλογική και Ατομική ευθύνη: Όταν υπάρχει μια ομάδα, προϊστάμενοι και υφιστάμενοι, το αποτέλεσμα επηρεάζεται από όλους σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό. Αν ο προϊστάμενος επιλέξει να ρίξει τις ευθύνες μονομερώς, χάνει την αξιοπιστία του. Αντί για το "εσύ χαλάς όλη την ομάδα" θα μπορούσε να είναι "Η ομάδα δεν τα πήγε καλά. Ίσως να έπρεπε να είχα και εγώ αξιολογήσει καλύτερα την κατάσταση. Περιμένω όμως καλύτερη απόδοση από εσένα στο μέλλον."

Αποδίδουμε την ευθύνη όπου αντιστοιχεί και λαμβάνουμε και το δικό μας μερίδιο ευθύνης όπου υπάρχει.

Σήμερα:

Όπως είναι εμφανές από τα παραπάνω, η λανθασμένη συμπεριφορά μπορεί να σκοτώσει την κινητοποίηση, την ομαδικότητα και τη συνοχή μιας ομάδας.

Σήμερα, που οι συνθήκες το επιβάλλουν, περισσότερο από ποτέ, ήρθε η ώρα να αναθεωρήσουμε τι τελικά προσφέρει στην επιχείρηση η "αυστηρότητα" που ξεπερνάει τα όρια.

Και είναι πολύ πιθανόν, στο τέλος, να καταλήξουμε σε ένα πολύ πιο ελεγχόμενο επαγγελματικό περιβάλλον, με σεβασμό στους ανθρώπους του. Άλλωστε σε πολλές εταιρίες συμβαίνει ήδη!


Οι επιστήμες της ανάπτυξης:

Πως μπορεί να επιτευχθεί αυτή η αλλαγή; Υπάρχουν νέες επιστήμες, ταχύτατα αναπτυσσόμενες, που μπορούν να καλλιεργήσουν μια νέα κουλτούρα μέσα στις επιχειρήσεις και τους οργανισμούς. Μια από αυτές είναι και το Executive Coaching το οποίο, μεταξύ άλλων, μπορεί μέσα από συγκεκριμένα εργαλεία να καλλιεργήσει μια συνολική εταιρική κουλτούρα, καθώς και να συνεργαστεί με τα Στελέχη ώστε να αναπτύξουν σωστές ηγετικές και επικοινωνιακές ικανότητες.

Σήμερα, θεωρείται από πολλές εταιρίες χρήσιμο ο Manager να έχει και γνώσεις πάνω στο Coaching και στο Mentoring.

Αυτός είναι και ο λόγος που οι μεγαλύτερες επιχειρήσεις σήμερα παρέχουν στα Στελέχη τους υποστήριξη μέσα από το Executive Coaching. Γιατί μέσα από μια τέτοια συνεργασία επιτυγχάνεται μεταμόρφωση της επιχείρησης.

“Culture does not change because we desire to change it. Culture changes when the organization is transformed – the culture reflects the realities of people working together everyday.”– Frances Hesselbein